Sevdiğime Yakışayım Diye Susuyorum | ihvan forum – Özgür Düşünce ve Paylaşım Platformu!

Sevdiğime Yakışayım Diye Susuyorum

su damlası

Asistan
İhvan Üyesi
Katılım
14 Tem 2010
Mesajlar
230
Puanları
0
sırtımı sıvazlıyor,

-sırtıma yükle(n)diğim tüm yüklerim-

ağırlığına rağmen seviyorum sırtımdakileri,

seviyorum sorumluluklarımı,

seviyorum içime gelen soruları,

cevaplarını yüklüyorum arkamdaki heybeye.


ve yürüyorum,

heybemdekiler hatrına güç veriliyor adımlarıma,

ardımda bıraktıklarım mahsûn olsa da,

/ ben mahsûn kalsam da arkalarda /

yanımdakiler mesud,

ben o'nun yanında mesûd.....

....................



dostum,

sırtımdakilerle kıymetliyim bir'in katında, inanıyorum...şimdilerde
semayı,yaslandığım bir omuz biliyorum; içimi çeke çeke hüznü
yudumlasam da,içime inşirahı çekiyorum; içe çektiğim havadan
inşirahı süzüyorum...

kayboluyorum sokağımda; ama alışıyorum...


nokta’m…. dostum...

”eslem” olmak yakışmadı bana hiç bu kadar; nokta’m hiç bu kadar
mana kazanmamıştı; hiç bir cümlemin son buluşu beni bu kadar
yıkmamıştı; ama hiç bir cümlem de bu kadar çabuk nokta’sıyla vuslatı
yaşamamıştı...ân şahit dostum, gezdiğim mekanlar şahit, niyaza
durduğum vakit simam şahit, yağmur şahit, kalem şahit, kelam şahit;
talimdi benimkisi...

bir talebe acemiliğinde yaşanan, kelimeleri
hikmetle seçilememiş bir talep sonrasında yaşanan bir talim ..yürek
ilminin kıyısında gezinebilmenin bedeli belki de...bilmiyorum dostum,
bilemiyorum; sadece soru sormamam gerekiyor, bunu biliyorum...bu
yolda soru sormak edepsizlik imiş; bunu öğrenebildim...bunu
soludum; bununla nefes aldım; soru sormadan

“eslem olarak halimi o’na anlatmakla....”



dostum,

sokağıma o kadar çok yağmur dokunuyor ki şimdilerde; ama rahmet
olamıyor sanırım sineme...ben hala özlüyorum...ben hala “can”
diyorum..korkularım var dostum, korkuyorum göklerin gürlemesinden;
sokağımın lambaları kırılmış karanlık olmuş havası-, pervaneleri

aşk’ı öle öle anlatıp gitmişler artık; bir çakan şimşeğim var semada;
yani korkum ve ümidim var...semamda çakan şimşekler ve duamı o’na
ulaştıracak olan, rahmeti indiren melekler...dostum, ne demeli
şimdi...susmalı mı...söz dokunur mu, yâr dediğime..



dostum, bana bir şeyler söyle artık sükûtunla; bana bir’den bahset...
yaslandığım bir omuz biliyorum seni, ayağımı yaslayıp hasbihâl
ettiğim kaldırımlar gibi...dostum, simama tebessüm yakışır imiş;
dilime hamdin yakıştığı kadar; lâl olup içten içe niyaza durmak
yakışırmış; bana hayret yakışırmış, hasretimi yoğuran her hal o’nun
yedinden imiş...




dostum, ben susuyorm artık...sen iç-inle konuş; iç-ime haber yolla,

niyazınla...


nokta!

Sare Nokta
 
Üst