Semavi kitaplarda H.Z.Muhammed(Sohbet) | ihvan forum – Özgür Düşünce ve Paylaşım Platformu!

Semavi kitaplarda H.Z.Muhammed(Sohbet)

Risale-i Nur Talebesi

Diyar-ı Bekirli
İhvan Üyesi
Katılım
30 Haz 2006
Mesajlar
1,460
Puanları
0
ÂYET-İ KERİME MEÂLİ



Onu ikinci sûr takip eder. O gün kalbler korkuyla titrer. Gözler zilletle alçalır.


Nâziât Sûresi: 7-9


05.12.2006




HADİS-İ ŞERİF MEÂLİ



"İyi biliniz ki, Allah geçici nikâhla kadınlardan faydalanmayı Kıyâmet Gününe kadar haram kılmıştır..."


Câmi'ü's-Sağîr, c: 3, 3822


05.12.2006




Semâvî kitaplarda Hz. Muhammed (a.s.m.)



Hem kütüb-ü enbiyada, Resûl-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm’ın Muhammed, Ahmed, Muhtar mânâsında Süryânî ve İbrânî isimleri var. İşte, Hazret-i Şuayb’ın suhufunda ismi, “Muhammed” mânâsında Müşeffah’tır. Hem Tevrat’ta, yine “Muhammed” mânâsında Münhamennâ, hem “Nebiyyü’l-Haram” mânâsında Himyâtâ, Zebur’da el-Muhtar ismiyle müsemmâdır. Yine Tevrat’ta el-Hâtemü’l-Hâtem, hem Tevrat’da ve Zebur’da Mukîmü’s-Sünne, hem suhuf-u İbrahim ve Tevrat’ta Mazmaz’dır. Hem Tevrat’ta Ahyed’dir.

Resûl-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm demiş:

“Benim ismim Kur’ân’da Muhammed, İncil’de Ahmed, Tevrat’ta Ahyed’dir.”*

Hem İncil’de, esmâ-i Nebevîden Sahibü’l-Kadîbi ve’l-Hirâve, yani, “Seyf ve Asâ Sahibi.” Evet, sâhibü’s-seyf enbiyalar içinde en büyüğü, ümmetiyle cihada memur, Resûl-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâmdır.

Yine İncil’de, Sahibü’t-Tac’dır. Evet, “Sahibü’t-Tac” ünvanı, Resûl-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâma mahsustur. Tac, “amâme,” yani sarık demektir. Eski zamanda, milletler içinde, milletçe umumiyet itibarıyla sarık ve agel saran kavm-i Arap’tır. İncilde Sahibü’t-Tac, katî olarak Resul-i Ekrem Aleyhissalâtü Vesselâm demektir.

Hem İncil’de el-Baraklit veyahut el-Faraklit ki, İncil tefsirlerinde “Hak ve bâtılı birbirinden tefrik eden hakperest” mânâsı verilmiş ki, sonra gelecek insanları hakka sevk edecek zâtın ismidir.

* Nebhânî, Hüccetüllah ale’l-Âlemîn, 108, 112; Halebî, es-Sîretü’l-Halebiye, 1:353; el-Envârü’l-Muhammediyye mine’l-Mevâhibü’l-Ledünniyye, s. 143 (İbn-i Abbas’dan r.a. rivayet olunmuştur).

Mektubat, s. 170


Lügatçe:


kütüb-ü enbiya: Peygamberlere gelen İlâhî kitaplar.

Nebiyyü’l-Haram: Mescid-i Haram Peygamberi (asm).

müsemmâ: İsimlendirilmiş.

Mukîmü’s-Sünne: Sünnet ikame eden.

suhuf-u İbrahim: İbrahim’e (as) Allah’tan tarafından gönderilen sahifeler.

esmâ-i Nebevî: Peygamberimizin isimleri.

seyf: Kılıç.

sâhibü’s-seyf: Kılıç sahibi.

agel: Arapların başlarını örten kefiyenin üzerine doladıkları siyah ibrişimden örülmüş halka.

tefrik: Ayırma.


05.12.2006
 
Üst