yalan öldürücü bir virüstür | ihvan forum – Özgür Düşünce ve Paylaşım Platformu!

yalan öldürücü bir virüstür

_ikLiL_

VUSLATA HASRET.....
İhvan Üyesi
Katılım
24 May 2010
Mesajlar
2,117
Puanları
0
Yaş
28
yalan öldürücü bir virüstür

Yalan öldürücü bir virüstür

Doğruluk peygamberliğin mihveridir. Peygamberlik doğruluk yörüngesi üzerinde hareket eder. Peygamberin ağzından çıkan her şey tasdik edalıdır. Çünkü onlar hilâf-ı vaki hiçbir beyanda bulunmazlar. Resûlü'nün hayat-ı seniyyeleri buna en güzel misaldir.


Kâbe tamir edilmiş ve Hacerü'l-Esved'in (Biz Es'ad: Mutlu Taş diyelim) tekrar eski yerine konulması büyük bir mesele hâline gelmişti. Kabileler kılıçlarını yarıya kadar sıyırmış ve herkes bu şerefin kendine ait olmasını istiyordu.

Sonunda şöyle bir karara vardılar. Kâbe'ye ilk girenin hakemliğini kabul edeceklerdir. Herkes merakla bekliyordu.. ve tabiî Resûlü'nün hiçbir şeyden haberi yoktu. O'nun dosta-düşmana güven telkin eden gül yüzü görününce oradakiler sevinçlerinden havaya zıplayıp "Emîn" geliyor dediler ve O'nun hükmüne kayıtsız şartsız razı olacaklarını söylediler.

Zira O'na güvenleri tamdı. Resûlü o gün henüz peygamber olarak vazifelendirilmemişti ama herkesin itimat edeceği bir insandı ve bir peygambere ait bütün vasıfları üzerinde taşıyordu.

Eğer siz de insanlığa sevgi barış ve kardeşlik götürmek üzere yola koyulmuşsanız ve nübüvvet misyonuna talipseniz doğruluk en büyük sermayeniz olmalıdır. Bir yalan insanı haline gelmeden temrinat yapa yapa doğru söylemeye kendinizi şartlandırmalı ve asla hilaf-ı vaki beyanda bulunmamalısınız.

Özellikle de bir insanın sözünü ya da bir meseleyi naklederken her hususu kelimesi kelimesine aktarmaya ve yarım kelime de olsa farklı bir söz katmamaya çok dikkat etmelisiniz. Çünkü yalanın iki tarifi vardır: Birincisi konuşan şahsın gerçek düşüncesini saklayıp kanaatinin aksini söylemesidir.

İkincisi ise vâkîye mutabık olmayan bir beyanda bulunmaktır; tabir-i diğerle nezdindeki hakikate ve Cenab-ı Hakk'ın gördüğü duyduğu bildiği bir meseleye aykırı bir söz söylemektir. Öyleyse söylediğiniz her cümlenin gerçekten gönlünüzün sesi olup olmadığına özen göstermeli ve mutlaka kesin bildiğiniz şeyleri tam doğru olduğuna inandığınız şekilde söylemeli; bunu yaparken de "İşin hakikatini bilir" düşüncesini zihninizden ırak etmemelisiniz.

Günlük konuşmalarınızdaki sıradan gördüğünüz cümlelerinizde bile böyle bir doğruluk aramalı ve yalanın öldürücü bir virüs olarak kalbinize musallat olmasına meydan vermemelisiniz.

Sıdk konusundaki hassasiyetiyle hüsn-ü misal olan Abdullah b. Mes'ud hazretleri hadis rivayet ederken tir tir titrermiş. Peygamber Efendimiz'in mübarek beyanlarını naklederken o kadar titiz davranırmış ki heyecandan adeta bütün vücudu ürperir ve alnından boncuk boncuk terler akarmış.

Mesela herkes tarafından bilinen "Bir günahtan tevbe eden onu hiç işlememiş gibidir." mealindeki hadis-i şerifi söylerken bile birkaç defa ileri gider geri gelir ellerini ovuşturur; "Lâ havle velâ kuvvete illâ billah.." der o sözü eksiksiz ve ziyadesiz aktarabilmek için âdetâ göbeğini çatlatır ve sonunda da yine "u a'lem" kaydını düşermiş.


Talebelerinden biri der ki "Bir sene boyunca İbn-i Mesud hazretlerinin yanında kaldığım halde onun bir kere bile "Resûlullah buyurdu ki" dediğini duymadım."

Hortumlamadan uzak durmak için

İşte böyle bir hassasiyete de isterseniz "dil iffeti" diyebilirsiniz. Adına ne derseniz deyin söylediğiniz sözlerin vâkıa mutabık olması ve ilmindeki hakikate yani o meselenin mahiyet-i nefsü'l-emriyesine denk düşmesi de iffetin diğer bir parçasıdır.
İnsan iffet ve hayâ perdesini yırtmamak için doğrulukta temrin yapa yapa hilaf-ı vâkî beyanlara da bütün bütün kapanmalı ve yalanın gölgesine bile yaklaşmamalıdır.

Dünyevî güzelliklere ve mala-mülke karşı tama duygusu da henüz zihinde bir görüntü gibiyken oracıkta boğulmalı ve gelişip büyüyerek başkasının kazancını çekememezliğe hasede ve kıskançlığa dönüşmesine fırsat verilmemelidir. Zira bu zaaf daha küçükken önü alınmazsa değil insanı dilenciliğe sevk etmek karakter bakımından zayıf kimseleri hırsızlığa bile götürebilir. Bundan dolayıdır ki "hortumlama" sözü son zamanlarda en çok duyulan ifadelerden biri olmuştur.

Bazıları "hırsızlık" kelimesini sevimli bulmadıklarından dolayı mıdır ya da "hortumlama" tabirinde bir kibarlık sezdikleri için midir yoksa büyük büyük lokmaları yutmayı anlatabilmek maksadıyla mıdır bilemeyeceğim sürekli "hortumlama"dan bahsediyorlar; bazıları da halk arasında kocaman kocaman insanlarmış gibi görünmelerine rağmen ancak bir hırsızın yapabileceği bayağı şeyleri yapıyor ve milletin malını haksız yere yiyorlar.

Evet insan mal-mülk mevzuunda da kendinde bir zaaf görüyorsa daha baştan ayaklarını sağlam tutabileceği yerde durmalı ve yıkılabileceği alanlarda dolaşmamalıdır. Gözünü servet hissi bürümüş bir kimsenin makam mansıp ve imkân sahibi olması buzlu yolda ulu orta koşması gibi bir şeydir. Onun kayıp düşmesi her an muhtemeldir.

Öyleyse o insan yüzüstü kapaklanmayacağı sahalara yönelmeli; dönebileceği yerde geri dönmeli ve henüz iş işten geçmemişken iradesinin hakkını vermelidir. Aksi halde iradesinin sırtına çok ağır bir yük yükleyip devrildikten ve "iffetsiz" damgasını yedikten sonra "Ben ne kadar da iradesizmişim" diyerek yakınmasının bir manası yoktur.

ÖZETLE

1- Doğruluk en büyük sermayeniz olmalıdır. Bir yalan insanı haline gelmeden temrinat yapa yapa doğru söylemeye kendinizi şartlandırmalı ve asla hilaf-ı vaki beyanda bulunmamalısınız.

2- Söylediğiniz her cümlenin gerçekten gönlünüzün sesi olup olmadığına özen göstermeli ve mutlaka kesin bildiğiniz şeyleri tam doğru olduğuna inandığınız şekilde söylemelisiniz.

3- Günlük konuşmalarınızdaki sıradan gördüğünüz cümlelerinizde bile hep doğruluk aramalı ve yalanın öldürücü bir virüs olarak kalbinize musallat olmasına asla meydan vermemelisiniz.

Zaman-Kürsü
Yazar: M. Fethullah Gülen
 
Üst