Dellenme Teklifi

zinar

Yeni
İhvan Üyesi
Katılım
26 Eki 2006
Mesajlar
1,348
Beğeniler
261
Puanları
0
#1
“Zordayam.Ganı gaynayan galbimi susturamiram.Neydisemse anlatamiram ayaz yemiş göynüme:Ölisen!

Başan gara gele ey galbim.Ellerin gırıla ey galemim.Yad galasan vuslata ey düşlerim!Ağu gohuli güllere batasan ey ecelim!Yanacahsan Allah eşgına yan,düş düşecehsen torpah goynuna,gedecehsen get dağlar ardına,ve ölecehsen gorumun dibinde öl,yalnız goyma…

Ya da diyirem say ki sene;
-Benimnen dellenir misen?”
S.Ç.

/Başını koyduğun yastık bile‘alçak’tı senin.
Oysa yattığın uykular bile ergin olmalıydı senin./

Denemediğim hiçbir giysi kalmadı soytarılar pazarında.Ve konmadığım hiçbir tezgâh…

Cümlelerim ve gözlerimdeki ışıkla caka satardım oysa çocuklara.İçimdeki yanmışlığı gösteremedim. Gizlendim.“Elma”da demedi kimse,kendi gizimde yittim…

Öyle karamsar hikâyelere bağlamak istemem belimi.Yazdıklarım,asla yazamayacaklarıma nispet ediyor sadece.Kızdırıyorlar söylenmemiş sözleri.Bundandır her defasında silgimden önce kalemimin bitişi.

Aynı orman,aynı günde kaç kez yanıp kül olabilir?Kaç kez kırılabilir aynı serçenin kanatları aynı günde?Aynı günde kaç kez düşebilir aynı kiraz dalından?Aynı ölümün resmi kaç kez görülebilir adressiz bir mezardan?

Somyasının gıcırtısından bile ürker bazı rüyalar.Bazı rüyalar,minnetsiz terk eder yastığını.A benim nazlı şafağım,a benim sergüzeşt çarmıhım,duy beni…Boynuma dolanan sancılarımla hemhal ol metruk ve suskun kaldırımlarda.Kullanılmamış nefesler getir bakışlarında.Ve kirletilmemiş oyunlar…

Düşlerimin ardından su döken masal, ardıma düş.Tüm ölümleri kaçır da gözlerinle,ömrüme düş.Geçmişin gölgesinde ve ağusunda zamanın,üstüne yığılayım ne olur.Çatlak ve nasırlı ellerini sarayım ruhuma.

Kelebek kanatlarında biz,
Timsaliymişiz gibi özgürlüğün,
Süzülelim müzikli bahçesine göğün.
Hesap etmeden biteceğini,
O yedi günün…

Derimin altına gizlenen zeki hücre,gözlerime karalığını bahşeden gece,ve altında uyuduğum ıhlamur ağacı,gençliğime düş.Düş ki betimlensin huzurum.

Duvarlara sıçramasın artık kan
Ve kanıma nisyan…

"Not:
Uykudayım.
Dipdiri ve sonsuz bir varlık rüyasında
İstanbul’un yağmuruna
Yağmurun İstanbul yakasına selamlar."
S.Ç.
 

DENİZKRTL

Ordinaryus
İhvan Üyesi
Katılım
14 Şub 2010
Mesajlar
2,267
Beğeniler
475
Puanları
0
#2
Öyle karamsar hikâyelere bağlamak istemem belimi.Yazdıklarım,asla yazamayacaklarıma nispet ediyor sadece.Kızdırıyorlar söylenmemiş sözleri.Bundandır her defasında silgimden önce kalemimin bitişi.

yüreğine sağlık, paylaşımın için teşekkürler..........
 

melde

helina_roje
İhvan Üyesi
Katılım
7 Haz 2006
Mesajlar
2,238
Beğeniler
21
Puanları
0
#4
demek en sonunda delirdin öyleki başkalarınada delirme teklifi yapıyorsun :)
yine güzel bir yazıydı...
 

ArZu

GülenAy
İhvan Üyesi
Katılım
7 Haz 2006
Mesajlar
30,610
Beğeniler
2,100
Puanları
0
Web sitesi
www.arzuzum.blogcu.com
#6
Delirme Seansı-I


Delirme seanslarından bir bölüm..


Kalemim kırıldı anne sayfalar bembeyaz kaldı

Güvercinler vurulunca uçmak baykuşlara kaldı

Saflarımızı kim yardı neden sayfalar karardı

Yalnız kış mevsimi kaldı ülkemin meydanlarında..(*)


Bakmayın gözlerimin içine içine.. Her geçen gün yaram gittikçe kötüleşiyor. Her geçen gün bir girdap oluyor ömrüme.. Ayağım kayıyor bilinmezliklere.. Gözlerim gün geçtikçe sönüyor. Bir bir kapılarım kapanıyor..

Delirme seanslarım başlıyor….

Anlamsızlaşıyor herkes, anlamsızlaşıyorum. Etrafıma deli gözlerle bakıyorum.. Anlamıyor kimse beni.. Sessizlik içinde; içimi kemiren şey her ne ise gün geçtikçe fetih edip beni sarıyor.. Teslim oluyorum ona..Çığlıklar atıyorum ama kimse duymuyor beni.. Gözyaşlarım sel, görmüyor kimse..

Bir deli mi ölümü bilemiyorum uzanmışım öyle.. Etraftaki sesleri duyuyorum ama onlar duymuyorlar beni.. Ben böyle mi idim, neden böyle oldum…

Yarim ya sen sen nerdesin. Sende beni bir başıma koyup gittin.Tek bir kelime bile etmeden fermanımı sende imzaladın ya söyle ben ne diyeyim.. Herkes kapılarımı o kadar sert yüzüme vuruyor ki...

Kendime gelmek istiyorum ama o kadar manasız bir bakışım, o kadar umutsuz bir halim var ki. Dünya hayatı bitti gibi.. Sen gittin ya bende bittim.

Bilmem kaç ay olmuş, kış gelmiş ömrüme halen farkında değilim. Herkes bir koşuşturmaca da.. Kimi evine ekmek götürme derdinde, kimi işe yetişme telaşında.. Ben de anlamsız bakıyorum gözlere..’Geçecek gözlerle bakıyorlar bana, sanki ilk sen mi bunları yaşıyorsun’ der gibi.. Ama ben özlüyorum çocuksu gülüşleri. Kısık sesi. Ve ben anlamıyorum terk edilişleri. Ya sözleri.. Bir hançer gibi ölüm fermanımı yazan sözleri…

Güneş yok şehrimde.. Kuru bir soğuk.. Ben kaldırımlarda manasız ve deli..

‘’Beni delirdigimde gömün yarimin gözlerinin içine’’(**)

Tam bu söz anlatıyor halimi..

her şeyi alınmış bir ruh gibi dolaşıyorum içinizde.. Gecenin bir yarısı bunlar yazıyorum siz uykunuzun en güzel yerinde iken.. Benim uykularım yok.. Yokum ben.. sadece anlamsız iki göz ve bir ruh.. Dolaşıyorum içinizde siz bilmeseniz de…

Yarim yıldız gözlüm sen de mi ellerimi bırakıyorsun düşüyorum bak her çığlıkta anlamsızlaşıp uçurumdan aşağı bırakıyorum kendi mi.. Bırakma beni..​

(*)Grup Mavera

(**)Mümine Sena
 
Üst