Nûrdan çehrendeki bu nikâp da ne?
Güneşlere taç giydiren ışıkken.‎
Hep hicranla bunca yıl bunca sene
Geçmiş gidiyor.. baharlar beklerken...‎

Doğ rûhlara arştan gelen bürhanla!‎
İnlet dört bir yanı altın sadânla!‎
Hayat üfle sihirli râyihanla!‎
Hak adına üfül üfül eserken.‎

Konuş ki hatipler haddini bilsin!
İlâhi nefhanla rûhlar dirilsin..‎
Erilecek zirvelere erilsin
Başlamış gökler de bunu dilerken..‎

Ey mukaddes Kitap, ey ezelî nûr,
Ey iklimi ziyâ, etrafı huzûr;‎
Son demde bir kere daha ne olur,‎
Ağar, ışık karanlığı boğarken.!‎

Bahar olmasa da sonbahar olsun,
Cihanlar tekmil âvâzınla dolsun;‎
Yeniden nâmın her yanda duyulsun!‎
Şu fâni ömürlerimiz biterken...