Bir adam, buyuk bir denizin sahilinde durmus, dalgalarin duzeltigi kumsala
resim ciziyordu. Ama resmini bitirmesiyle birlikte, kopuklu bir dalga geldi
ve onu silip supurdu. Adam bu ise cok uzuldu ve vakit gecirmeden yeni bir
resim daha cizdi. Bu ikinci resim bir oncekinden daha guzel olmustu. Ama
yine kocaman kopuklu bir dalga geldi ve resmi silip supurdu.
Adam ikinci resminin gozlerinin onunde kaybolup gitmesinden derin bir ah
cekti ve tekrar yeni bir resim daha cizmeye basladi. Bu ucuncu resim
bittiginde ilk ikisinden de guzel olmustu ki, yine bir dalga geldi ve onu da
silip supurdu.
Kumsaldan hizla cekilip giden dalganin ardindan huzunle bakan adam, bu sefer
biraz kizdi. Ancak yeni bir resim cizmekten de geri durmadi. Su ise bakin
ki, dorduncu resim oteki uc resimden de guzel oldu. "Iste!" dedi adam. "Ne
guzel bir resim yaptim boyle!"
Adamin sozleri dudaklarindan henuz kopmustu ki, bir dalga daha kopuk kopuk
kendini kumsala vurdu ve sonuncu en guzel resmi de, alip goturdu.
Uzgun ve kizgin adam, elindeki sopayi savurup atti ve:
"Bu is boyle olmayacak!" dedi. "Ben her seferinde bir oncekinden daha guzel
bir resim yapiyorum, ama dalgalar her seferinde onu silip supuruyorlar."
Sonra, durdu ve dalga dalga kabaran denize bakip dusunmeye basladi:
"Eger dalgalar ilk yaptigim resmi alip goturmeselerdi, ben ondan daha
iyisini yap(a)mazdim. Eger bir oncekinden guzel ikinci resmimi alip
goturmeselerdi, ilk ikisinden de guzel olan ucuncu resmi yap(a)mazdim. O
dahi gitmeseydi, ucuncuyu ve onun akibetide dalgalarla birlikte cekip gitmek
olmasaydi, en guzel eserim olan dorduncuyu yap(a)mazdim. O zaman da, ne
kadar guzel resim yapabilecegimi asla bilemez, ilk resmimin yapabilecegim en
guzel resim oldugunu zannederek, butun bir omrumu gecirirdim. Oyleyse,
basima gelen bu isler, gorundugu kadar kotu degil. Hatta icimdeki
guzellikleri aciga cikarmama sebeb olduklari icin guzel! "
Sonra o adam, o sahilden buyuk bir hayat dersini yanina alarak ayrildi