23 Nisan-yaz Çocuğum

Çocuk tek oyun bilir, yeme içme derdinde

Yaz çocuğum, keder mi var diyen oldu mu?
Çocuk açlık bilir mi, nerde gezse yurdunda
Yaz çocuğum, iş güçmüş yor diyen oldu mu?

Seni ağlarken görse biri, yanına gelip
“Ne derdin var ki?” deyip de kucağına alıp
Dinledi mi seni hiç, gözyaşını da silip
Yaz çocuğum, alda ye şeker diyen oldu mu?

Dilenirken sokakta yalnız para mı verdi
Sormadılar mı “Annen kim baban kim, kim şerdi?”
Evladım ol besleyim seni, yuva kurdu mu?
Yaz çocuğum, evlat gibi “Naber?” diyen oldu mu?

Yaşadığın evine bir bir bomba atarken
Düşünen oldu mu hiç sen yatakta yatarken
Hiç üzüldü mü acep, toz dumana batarken
Yaz çocuğum, “Ne yaptım ben, ah!” der diyen oldu mu?

Oysa övünür insan evlatlarım var diye
Onu kor, korur, her an dışarısı nar diye
Dünyayı yıkar başa, senden görse şer diye
Yaz çocuğum, haline hiç zor diyen oldu mu?

Çocuklar mutlu olsun dilde ne güzel durur
Söylendikten sonra da nedense damak kurur
Acı, küçükbaşına kadermiş gibi vurur
Yaz çocuğum, şu dünya sağır diyen oldu mu?

Bugün yirmi üç nisan, şeklen kutlanır bayram!
Dünya çocuklarına sunulur bin bir ikram
Sanki sende mutlusun, söyler der gibi selam
Yaz çocuğum, beni de çağır diyen oldu mu?

Saffet Kuramaz