Bir dağbaşı yalnızlığı yaşıyorum yeniden.
Dağbaşı yalnızlığı ölümden beter.
Hiç kimse aramasa, sormasa beni; SEN gelsen yeter!..
Huzur ellerinin güzelliğidir.
Gözlerin karşımda bir mutluluk denizi.
Her sabah sofrada ekmeğimizi SEN bölsen yeter!....
Yüreğim seninle yaylalar kadar serin.
Ne bir çizgi hasret, ne bir nokta gam.
Yayla dumanı gibi gözlerime her akşam SEN dolsan yeter!....
Ben de çaresizlik sonsuz kördüğüm.
Ben de sabır sende naz.Gündüzden vazgeçtim.
Düşünde biraz bir yüz görümlüğü SEN olsan yeter!....
Duymasa kimse şair gönlümün sende karar kıldığını ve içimin şerha şerha yarıldığını...
SEN bilsen yeter!...
Birgün duysan bittiğimi,tükendiğimi.
Çıkıp gelsen uzaklardan korkulu ürkek!.
Bir incecik dal gibi üstüme titreyerek eğilsen yeter....


ikbal gürpınar